Kompleksowa reforma

W 1996 r. ustanowiono pełnomocnika rządu dla przygotowania kompleksowej reformy, która w rzeczywistości dotyczyła tylko systemu emerytalnego. Stosownie do raportu Banku Światowego przyjęto do realizacji wskazany przez Bank model trzyfilarowy. W 1997 r., w okresie poprzedzającym wybory do Parlamentu, uchwalono dwie ustawy zakładające sfinansowanie reformy z prywatyzacji, co miało sprzyjać pozyskaniu społeczeństwa dla realizacji i przebiegu reformy, oraz dwie następne, z których pierwsza regulowała drugi filar systemu, polegający na przymusie oszczędzania, a druga określała zasady funkcjonowania trzeciego filaru, czyli zakładowych systemów emerytalnych. Następne zasadnicze ustawy uchwalone zostały dopiero przez Sejm następnej kadencji, a co za tym idzie nowej koalicji: 13 października 1998 r. ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych i 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych dotycząca świadczeń z pierwszego filaru. Uchwalenie tych ustaw umożliwiło z dniem l stycznia 1999 r. wprowadzenie reformy. Dwa kolejne rządy oparte na odmiennych koalicjach konsekwentnie realizowały tę reformę. Trzeba też zwrócić uwagę, że rok 1998 był pierwszym po siedemnastu latach rokiem, w którym inflacja spadła do wartości jednocyfrowej.

Comments are closed.

Najnowsze komentarze
    Z branży
    • Odpowiednie warunki pracy
      Osoby prowadzące własny biznes i zatrudniające jednocześnie pracowników muszą pamiętać o bardzo wielu ważnych sprawach. Aspektów tych wymienić można w tym miejscu naprawdę bardzo wiele, a jednym z nich jest …
    • Nowa rola komórek
      Wprawdzie pierwsze telefony komórkowe było wyjątkowo nieporęczne, ale można było je nosić ze sobą. Technologia mobilnych telefonów błyskawicznie ulegała transformacji – nie tylko pod względem wielkości i wyglądu komórki, ale …